Marathon & meer...of minder?

Zoals misschien is opgemerkt had ik een soort van "blog-block" het afgelopen half jaar. 
Ik eindigde met het verhaal rondom Taperen, 2 weken voor mijn 2e marathon in Stockholm. Daarna werd het (te) stil. Geen idee waarom eigenlijk; de 42,2 km heb ik gehaald ๐Ÿ˜€๐Ÿ˜€๐Ÿ€ in het prachtige Olympisch stadion in de Zweedse hoofdstad. Het was (weer) zwaar; zeker vanaf 25 km merkte ik al dat ik het tempo wat ik in mijn hoofd had niet vast kon houden. Dat doet mentaal vervolgens ook weer z'n dingetje. Maar ja, het is zoals het is en dan is het een kwestie van uitlopen en vooral proberen te genieten van de stad, de sfeer. En je ziet heel wat kan ik je vertellen in 42 km! Prachtig uitzicht vanaf de brug "västerbron" wat ook weer een flinke klim was, zoals er nog meer bruggetjes waren te nemen met al die eilandjes die Stockholm aan elkaar verbindt. Maar gelukkig waren er dan altijd nog de aanmoedigingsbordjes met teksten als: "It's just a bridge...get over it" ๐Ÿคฃ Nou ja, dan doen we dat toch gewoon!๐Ÿ˜Ž
De oude "Gambla Stad" was zo mooi, de sfeer relaxed en de mensen heel enthousiast langs de route. Dat sleept je er doorheen. Net als de douches waar je zo lekker doorheen kon rennen om weer even op te frissen! Het was een graadje of 20. Niet al te warm, maar je lichaam warmt behoorlijk op in die 4.5 uur rennen. Dus alle verkoeling is welkom dan! 
En ja, dan ben je eindelijk bij de laatste kilometers aangekomen. Nog even een klimmetje richting stadion waar geen eind aan leek te komen, maar daar was ie dan eindelijk in zicht. En wat voelt het dan ook weer zo goed als je dat enorme stadion binnen loopt richting finish. Met benen die niet vanzelf meer gaan, maar een hoofd vol euforie en mooie herinneringen! Een marathon om nooit meer te vergeten. โค๏ธ๐Ÿ€

En wordt het daarna meer of minder? 

Inmiddels is het alweer het einde van de maand januari in het jaar 2026. Na de marathon heb ik wel veel gelopen maar geen lange afstanden meer gedaan. De zin was even weg, maar ook de energie. Lekkere rustige loopjes waren de norm. En natuurlijk was ik ondertussen wel weer bezig met een nieuw hardloopdoel. Stil staan is achteruitgang. Dus; wat was een stad die ik nog niet eerder had ontdekt, op redelijke afstand ligt van Nederland en een evenement die in het voorjaar plaats vindt. De hardloopkalender erbij gepakt en de optie was Luxemburg! Wel een zgn. Night marathon die gelukkig wel begin van de avond start. Nou ben ik in de avond vaak wel meer op dreef dan in de ochtend, dus met een paar klikken op de laptop was dit varkentje ook voorlopig weer gewassen! ๐Ÿ˜€

Nou kan ik soms een beetje overmoedig zijn in mijn beslissingen. Gezien mijn fysieke staat momenteel is een marathon toch echt even teveel van het goede. En ik wil ook ruimte overhouden voor andere dingen zoals muziek spelen, uitjes e.d zonder de druk van 4 keer per week te moeten trainen en die lange duurlopen te doen in het weekend. Gelukkig is "de hele" makkelijk om te zetten in de helft daarvan. Dus 21.1 km is een mooie afstand om fatsoenlijk naartoe te werken en niet helemaal kapot stuk te gaan. Ik ga dus in 2026 voor niets meer dan minder! 
16 mei is de dag waarop ik de Luxemburg 1/2 marathon lopen mag! โค๏ธ